Hejt boli,nawet jeśli jest „tylko w internecie”.

Budujemy sieć, więc chcemy, żeby było w niej bezpieczniej. Ta sekcja jest dla nastolatków, rodziców i nauczycieli.

Czy śmieją się obie strony?

Jeśli żart śmieszy wszystkich oprócz osoby, o której jest, to nie jest żart.

Co możesz czuć

Gdy spotyka cię hejt, możesz czuć wstyd, złość, smutek, strach albo wszystko naraz. Możesz mieć ochotę usunąć konto, nie iść do szkoły albo w kółko czytać te komentarze. Możesz też na początku nic nie czuć i dopiero po czasie poczuć się gorzej.

Wszystkie te reakcje są normalne. Nie znaczą, że przesadzasz. Znaczą, że ktoś zrobił ci coś przykrego.

To nie jest twoja wina.

Nikt nie zasługuje na hejt. Ani przez wygląd, ani przez zdjęcie, ani przez to, co wrzucasz. Hejt mówi dużo więcej o osobie, która go pisze, niż o tobie.

Czasem ktoś hejtuje, bo sam jest nieszczęśliwy, chce być fajny w grupie albo po prostu się nudzi. Żaden z tych powodów nie jest twoją winą.

Nie odpisuj w emocjach. Hejter czeka na twoją reakcję, bo ona go nakręca. Odłóż telefon na chwilę i weź kilka spokojnych oddechów.

Zrób zrzuty ekranu: komentarz, nazwę konta, datę. Zanim coś zniknie. Zapisz je w folderze i go zamknij, nie musisz tego czytać w kółko.

Zablokuj konto, zgłoś treść w aplikacji, ustaw profil jako prywatny, wycisz powiadomienia. Większość aplikacji nie pokazuje, kto zgłosił.

Powiedz dorosłemu, któremu ufasz. To nie skarżenie ani donoszenie. To dbanie o siebie, tak jak idziesz do lekarza, kiedy boli noga.

Ważne, żeby to był dorosły, któremu ufasz. Jeśli pierwsza osoba ci nie pomoże, powiedz kolejnej. Masz do tego prawo.

Gdy widzisz, że ktoś inny jest hejtowany

Hejter potrzebuje widowni, a ty możesz mu ją odebrać.

• Nie lajkuj, nie udostępniaj, nie dopisuj „haha”. Nawet jeśli wszyscy tak robią.
• Napisz do tej osoby prywatnie: „Widzę, co się dzieje. To nie w porządku. Jestem z tobą”.
• Zgłoś treść w aplikacji.
• Powiedz dorosłemu, zwłaszcza jeśli widzisz, że ktoś jest w złym stanie.

Jedna taka wiadomość potrafi zmienić komuś cały dzień.

Gdy to ty napiszesz coś przykrego

Każdemu zdarza się napisać coś w złości albo „dla żartu”, co kogoś zraniło. Ważne, co zrobisz potem: usuń to, przeproś tę osobę i nie rób tego więcej. Przeprosiny wymagają odwagi i to jest właśnie oznaka siły.

Powiedz dorosłemu od razu, jeśli:

• ktoś ci grozi, że zrobi ci krzywdę, albo zna twój adres i szkołę;
• ktoś cię szantażuje („zrób to, bo inaczej…”);
• ktoś prosi cię o zdjęcia bez ubrania albo grozi, że roześle twoje zdjęcia;
• ktoś namawia cię, żebyś zrobił lub zrobiła sobie krzywdę;
• ktoś podszywa się pod ciebie.

To sprawy dla dorosłych i często dla policji. Nawet jeśli jakieś zdjęcie już poszło albo stało się coś, czego żałujesz, to nie jest twoja wina i dorośli pomogą to załatwić. Takich zdjęć, swoich ani cudzych, nie przesyłaj nikomu dalej, nawet jako dowodu. Pokaż je dorosłemu na swoim telefonie.

Z pomocą da się z tego wyjść.

Jeśli czujesz, że już nie dajesz rady, albo przychodzą ci do głowy myśli, żeby zrobić sobie krzywdę, powiedz o tym od razu dorosłemu, któremu ufasz. Takie myśli to sygnał, że potrzebujesz wsparcia, a nie że coś jest z tobą nie tak.

Wydrukuj, uzupełnij i schowaj w plecaku albo zrób jej zdjęcie telefonem. Najlepiej zrobić to teraz, zanim będzie potrzebna.

• Nagła zmiana nastroju po korzystaniu z telefonu.
• Chowanie ekranu, kasowanie wiadomości, rezygnacja z ulubionych aplikacji.
• Unikanie szkoły, znajomych albo zajęć, które dziecko lubiło.
• Kłopoty ze snem, rozdrażnienie, wycofanie.

• Wybierz spokojny moment, najlepiej obok siebie, a nie naprzeciw: w aucie, na spacerze, przy wspólnym zajęciu.
• Zacznij ogólnie, nie od oskarżenia: „Słyszałem, że w internecie ludzie potrafią być dla siebie okropni. Zdarza się to u was w klasie?”
• Słuchaj do końca. Pytaj „jak się z tym czujesz?”, a nie „dlaczego nic nie mówiłeś?”.

• „Nie przejmuj się” albo „to tylko internet”.
• „Sam się prosiłeś”.
• „Oddaj telefon i po sprawie”. Zabranie telefonu często sprawia, że dziecko następnym razem nic nie powie.

1. Zabezpieczyć dowody: zrzuty ekranu z datą i nazwą konta.
2. Zablokować i zgłosić konto w aplikacji.
3. Porozmawiać z wychowawcą albo pedagogiem szkolnym.
4. Przy groźbach, szantażu albo rozpowszechnianiu zdjęć zgłosić sprawę na policję (112). Nielegalne treści można też zgłosić do Dyżurnet.pl.

Pięć zasad na ścianę

Plakat ma mało tekstu, żeby dało się go przeczytać z końca sali. Powieś go w klasie, świetlicy albo przy szkolnych komputerach.

Przed drukiem treść przegląda psycholog lub pedagog, a numery telefonów sprawdzamy na dzień publikacji.